30 lat historii pełnej nadziei. Silni obietnicą i utwierdzeni w wierze przez Kościół, świętujemy wierność Pana! A wszystko zaczęło się od charyzmatu, jaki Pan złożył w sercu o. Ricardo. Inaczej trudno sobie wyobrazić, że ziarno rzucone na tak opuszczoną i niegościnną ziemię jak Camparmo, zupełnie nienadającą się do zrodzenia nowej wspólnoty, mogłoby się stać owocującym drzewem, którego konary obecne są na wszystkich kontynentach.
Nie wiemy, jak to się stało, że drzewo to tak wyrosło. Widzimy tylko, że urosło i mimo swojej kruchości rośnie nadal. Bo nasza siła tkwi w charyzmacie, a nasza nadzieja w powołującym nas Bogu. Przez te lata nauczyliśmy się wędrować razem. Pan wezwał jedną osobę, a wkrótce dołączyły do niej następne, różne, lecz obdarzone wspólnym powołaniem o nieodpartej sile. Jest to powołanie do bycia nowym Janem Chrzcicielem, którego radością jest wskazywanie prawdziwego Baranka.
Wyruszyliśmy w drogę i z czasem okazało się, że już nie jesteśmy wielością, ale kimś jednym. A jest tak, ponieważ zdecydowaliśmy, aby iść razem. Wszelkie próby wzmocniły naszą wolę, aby nigdy się nie rozstawać. Zrozumieliśmy, że do Ziemi Obiecanej dociera się tylko we wspólnocie. Jej duchowa siła polega właśnie na tym, aby razem pokonywać kolejne etapy tej zbawiennej, jak się w końcu okazuje, wędrówki.
Na tym polega nasza duchowość: być wspólnotą zjednoczoną i namaszczoną przez Ducha, zrodzoną dla głoszenia Jezusa. Taka jest przyszłość. Nie wybraliśmy jej sami, ale została nam darowana. Wędrowaliśmy tak przez trzydzieści lat, a teraz pozostaje nam postępować dalej tą drogą - wewnątrz Kościoła i z Kościołem, dla rozprzestrzeniania Królestwa Bożego.
Było nas w Pradze wielu, ze wszystkich krajów, do których dotarła Koinonia. Byli z nami nasi przyjaciele biskupi, z którymi przeżyliśmy to doświadczenie Kościoła, wdzięcznego swemu Panu i głoszącego światu, że Chrystus naprawdę zmartwychwstał!

                                                                                  o.Alvaro Grammatica